ഉന്മത്തത

രതിലോലയാമൊരപ്സരകന്യപോൽ

തുടുത്തുനിൽക്കുമീ സന്ധ്യതന്നുരുണിമ

ചാലിച്ചുചാർത്തിയ നിന്നധരങ്ങളിൽ നിന്നും

അതിമധുരമാമാമധു മെല്ലെ നുകർന്നിടാന-

ണയുമെൻ ചുണ്ടുകളൊരു ദാഹപീഡിത ഭ്രമരമായ്

കാമതരള മൃദുമേനിയിൽ മധുതൃഷ്ണ പൂണ്ട ചെറുലതികയായ്

പടരുന്നു മെല്ലെ ഞാനഗ്നിയായ് നിൻ സിരകളിൽ

----സുരേന്ദ്രൻ----